Het planten van bomen op open veld blijkt in de praktijk een stuk ingewikkelder dan het lijkt. Geiten grazen de jonge boompjes aan, en mensen stelen of kappen ze. Daardoor is het noodzakelijk om heel selectief te zijn: alleen bomen die bestand zijn tegen droogte en vraat van dieren komen in aanmerking voor open terrein. Waardevolle (fruit)bomen zijn daar eigenlijk te kostbaar voor.
Daarom zouden we in ieder dorp een Community Food Forest aan willen leggen. Een dorpsvoedselbos met een stevige omheining en een waterput. Dankzij die bescherming en de beschikbaarheid van water is het mogelijk om ook verschillende bomen en gewassen beschermd op te laten groeien, ook tijdens droogte.
Het voedselbos is de groene motor van het dorp. Alle bomen en planten die boeren in de toekomst op hun eigen land zouden willen telen, worden hier eerst geplant. Boerengroepen kunnen er terecht voor zaad, stekken en kennis, alles wat ze nodig hebben om hun eigen land te laten bloeien.
Zo vormt het voedselbos het levende hart van waaruit de vergroening van het hele dorp verder kan groeien.
Het voedselbos is in eerste instantie bedoeld voor de boeren die zijn aangesloten bij de boerengroep. Wanneer de maisoogst tegenvalt, groeit er in het voedselbos nog andere gewassen zoals cassave, pigeon peas, zoete aardappelen en cocoyam, veilig achter de omheining.
Het biedt hen een betrouwbare bron van voedsel en inkomen, ook in moeilijke seizoenen. Daarnaast kan het in geval van nood ook dienen als voedselbuffer voor andere dorpsbewoners.
Met een Community Food Forest beginnen we niet alleen met het vergroenen van het gebied, het brengt ook directe voedselzekerheid. Achter de omheining groeien (fruit)bomen en gewassen het hele jaar door. Boeren halen er zaden en stekken op voor hun eigen land, leren voedergewassen telen en bouwen zo stap voor stap aan een zelfvoorzienend dorp.
Wat maak jij mogelijk?
