Duncan en Doris Kahowera kochten een stuk grond tegenover hun huis. De vorige eigenaar waarschuwde hen dat het land onvruchtbaar was. Er was nog nooit een goede mais oogst afgekomen. Aarzelend en vol twijfel zetten ze de stap naar het programma voor herstellende landbouw van Tree of Life. Het was geen gemakkelijke beslissing. Toch gaf het vooruitzicht op een rijke, diverse oogst en de wetenschap dat ze er niet alleen voor zouden staan, uiteindelijk de doorslag.

Duncan en Doris vertellen: “We wisten niet of dit land ooit iets zou kunnen opbrengen. Kunnen we onze kinderen nog wel te eten geven? Maar ja, we hadden weinig tot niets te verliezen. Behalve de goede relatie met onze buren, omdat we ons niet hielden aan hoe onze voorouders het land bewerkten.

Ze werden ook jaloers toen we mee gingen doen. We werden bespot en uitgelachen. Daar konden we op zich wel mee leven, maar de spanning of we onze twee kinderen te eten konden geven… dat hield ons meer bezig.”

Vandaag is hun land niet meer te herkennen! Wat ooit kaal was en onvruchtbaar leek, is uitgegroeid tot een bloeiende boslandbouwtuin met boomrijen, groenten, fruit, cassave en zelfs tomaten. Er is water, er groeit maïs. En de kinderen krijgen het hele jaar rond gevariëerde voeding binnen.

De resultaten spreken voor zich. Duncan haalde vijf zakken van zijn kleine stuk grond in het eerste jaar, en zes zakken in het tweede jaar. Andere boeren in de regio oogsten gemiddeld 3,2 zakken van een veld dat zeven keer zo groot is. Dat betekent dat hij tot 13 keer meer oogst per oppervlakte dan zijn buren.

Duncan runt inmiddels een boomkwekerij, coacht 13 nieuwe boeren uit het dorp (ja, degenen die eerst spottend toekeken…) en droomt hardop van uitbreiding. Het toepassen van herstellende landbouw veranderde niet alleen hun land. Het herstelde hun relatie met de gemeenschap, er is verdieping hun huwelijk, ze danken God voor de prachtige schepping en zien hoopvol uit naar de toekomst.